دلغشه! دلغشه! دلغشه!.....
این بیفایده هم ذوق شاعری داره ها! ممنون، شعر(یا متن، من تخصص ندارم) آرامش بخشی بود. آخر دید خوب داشتن به یک اتفاق بد، مثبت اندیشی، هنر پذیرفتن آنچه نمی توانیم تغییر دهیم و به بهترین حالت ممکن فکر کردن. با وجود دلتنگی فراوان برای زمین خشک پر خار وبوته مان، و به خاطر علاقه شدید بابا به طبیعت و زندگان، ای درختهای بیگناه با شما دوست خواهم بود، اما با باغبانهایتان هرگز!
راستی آیا ریشه هایتان به آنها گره خورده؟ یا هرچه از آنها مانده بود را برده اند؟ اما روحشان در شاخه هاتان خواهد پیچید، خواهید دید، خواهند دید....
به هر درخت نامي مي دهيم
در زير سايه درختان مي نشينيم
باد که در برگ درختان بپيچد
به صداي آنها گوش مي دهيم
که با ما مي گويند
از ريشه خود که در ريشه
مردان و زناني گره خورده
تا بي نهايت اين خاک
سبزي برگهايشان
ياد آور طراوت
نشان زنده بودن آنهاست
آبشان مي دهيم
بزرگشان مي کنيم
تا هر رهگذري ببيند چگونه بزرگ مي شود يادشان
بهشت کوچکي خواهد شد بر روي زمين
خاوران
